Tuesday, Dec 11th

Last update09:02:59 PM GMT

You are here: சமூக நோக்கு கட்டுரைகள் பிள்ளைகளின் உயர் கல்வியும் பெற்றோரின் பங்கும்

பிள்ளைகளின் உயர் கல்வியும் பெற்றோரின் பங்கும்

E-mail Print PDF


இன்றைய சூழ்நிலையில் எமது ஊரில் வாழும் பிள்ளைகளின் உயர் கல்வியில் ஏற்பட்டுள்ள பின்னடைவுக்கு மிக முக்கிய காரணமாக அமைவது அவர்கள் தமது எதிர்கால வாழ்கை பற்றிச் சிந்திக்க வேண்டிய கட்டாயம் இல்லாதவர்களாக இருப்பதும், உயர் கல்வி பற்றிய விழிப்புணர்ச்சி அற்றவர்களாக வாழ்வதுமேயாகும்.

பெற்றோரினதும், ஆசிரியர்களினதும் தூண்டுதலால், பாடசாலையின் வசதிக்கேற்ப கல்விப் பொது தராதர சாதாரண பரீட்சைவரை படிக்கிறார்கள். பரீட்சையில் முதல் முறையில் சித்தியெய்தத் தவறிவிட்டால் மனமுடைந்தவர்களாக ஒரு சிறுதொழில் நிலையத்தில் கூலி வேலையாளாக சேருகின்றார்கள் அல்லது பண வசதி உள்ளவராயின் ஒரு ஓட்டோ வண்டியை வாங்கி ஓட்டுனராக தொழிலை ஆரம்பிக்கின்றார்கள். பெண் பிள்ளைகளைப் பொறுத்தளவிவில் அவர்கள் வீட்டுக்குள் அடங்கி விடுகின்றனர்.

முதல் முறையில் சித்தியெய்தத் தவறிய அயலூர் கிராமத்தைச் சேர்ந்த மாணவர்கள் பலர் மேலும் முயற்சிசெய்து பித்தியேகமாக பரீட்சைக்கு தோன்றி அதிசிறந்த சித்திகளைப் பெற்று உயர்கல்விக்கு தேர்வாகின்றனர். எமது ஊரைப் பொறுத்தமட்டில் ஒருமுறை மட்டுமே பரீட்சைக்குத் தோன்றி அதில் சித்தியெய்தத் தவறினால் உயர் கல்விக்கு முற்றுப் புள்ளி வைப்பது அறியாமையே. சிறிய தொழில் வாய்ப்பும், பணவசதியும் கல்லூரிப் படிபிற்கு தடைக் கற்களாகின்றன.

போர்க்காலச் சூழ்நிலையில் கல்வி கற்றோர் பல இன்னல்களுக்கு மத்தியில் கல்வியைத் தொடர வேண்டி இருந்தமையால், முதல் முறை பரீட்சைக்குத் தோன்றி அதில் சித்தியெய்தாதவிடத்து மீண்டும் முயற்சிக்காது, வேறு முயற்சியில் ஈடுபட்ட பழக்கதோஷமே எனலாம். கடந்த வருடம் நடைபெற்ற உயர்தர பரீட்சிக்கு 5-7 பெண் பிள்ளைகள் மாத்திரமே தோன்றி சித்தியடைந்துள்ளார்கள். ஆனால் அவர்களில் எவருமே பட்டப் படிப்பிற்கு தெரிவாகாகும் திறமைச் சித்திகளைப் பெறாதமை வேதனைக்குரியதே. 

தற்போது நிலைமைகள் சீராகி இருக்கும் நிலையில் அதனையே பின்பற்றினால், எமது சமூகம் கல்வியில் வீழ்ச்சி காண்பதை யாராலும் தவிர்க்க முடியாது. எத்தனை முறை பரீட்சைக்குத் தோன்றினாலும் சித்தியெய்தியே தீருவேன் என்ற உணர்வை மாணவர்களிடையே ஏற்படுத்த வேண்டும். பரீட்சையில் சித்தியெய்துவதற்கு பாடசாலையில் கற்கும் கல்வியுடன் பின்னூட்டங்களும், சித்தியடைய வேண்டும் என்ற சிந்தனையும், ஊக்கமும் அவசியம். இதற்கு அவர்களின் பெற்றோரும் கல்விமான்களும் ஆவன செய்து கொடுத்து உதவ வேண்டியது கட்டாயமாகின்றது. 

அவ்வாறு செய்யத் தவறுமிடத்து, அவர்களின் சிந்தனையை வேறு திசைக்கு மாற்றக்கூடிய சுற்றாடல் சூழ்நிலையில் அவர்கள் வாழ்வதால் அவர்கள் அக்கறை அற்றவர்களாக கஷ்டப்பட்டு படித்து சித்தியெய்த வேண்டும் என்ற சிந்தனை அற்றவர்களாகவே இருப்பார்கள். இந்த நிலை மாறவேண்டும். அதற்கான விழிப்புணர்ச்சியை எமது சமூகத்தில் ஏற்படுத்த வேண்டிய பொறுப்பு எம்மூர் ஆசிரிய பெருந்தகையினரிடமே உண்டு.

கஷ்டம் என்பது வாழ்க்கையில் ஏதோ ஒரு கட்டத்தில் அல்லது வாழ்கை முழுவதும் அனுபவித்தே ஆக வேண்டும் என்பது நியதி. சிலர் அதனை சிறுவதில் பெற்றோருடன் இருக்கும்போதே கஷ்டப்பட்டு படித்து, பட்டம் பெற்று, பெரிய பதவிகளை பெற்று சுழலும் கதிரையில் இருந்து சுளையாக சம்பாதித்து மகிழ்வோடு வாழ்கின்றார்கள். வேறு சிலர் கஷ்டப்பட்டுப் படிக்காது காலத்தை வீணாக்கியபின் வாழ்கை முழுவதும் வியர்வை சிந்த உழைத்து துக்கிகளாகவே வாழ்கின்றார்கள்.

சாதாரண பரீட்சையில் சித்தியெதிய மாணவ மாணவிகளும் உயர்கல்வியின் போது தவறான தெரிவு அல்லது தவறான முடிவினால் பட்டப்படிப்புனை இழக்கின்றனர். தரம் 1 தொடக்கம் 11 வரையிலான காலப் பகுதியில் குழப்பமற்ற நிலையில் தமது கல்வியைத் தொடர்ந்த மாணவர்கள், சாதாரணதரப் பரீட்சையின் பின் உயர்தரத்துக்கான தமது துறையை தீர்மானித்து அத்துறையில் தமது கல்வியை தொடர வேண்டிய ஒரு காலத்தில் பெற்றோரின் பிழையான முடிவு அல்லது பிழையான தெரிவால் குழம்பிய நிலையில் காணப்படுகின்றார்கள்.

பிள்ளைகள் கற்கவேண்டிய உயர்படிப்புக்கான துறையை இன்று பெற்றோர்களே தீர்மானிக்கின்றனர். பிள்ளைகளின் விருப்பு, வெறுப்பு, இயலுமை, இயலாமை, பலம், பலவீனம் இவ்வாறான விடயங்கள் கருத்திற் கொள்ளப்படாமல் பெற்றோர்களின் விருப்பங்கள் திணிக்கப்படுகின்றது. உதாரணமாக பிள்ளை கலைத்துறையில் ஆர்வமுள்ளவராகவும் அதிகூடிய புள்ளிகளைப் பெற்று பல்கலைக்கழகம் செல்லக்கூடிய ஆற்றல் உள்ளவராகவும் இருக்கும் வேளையில் பெற்றோர்கள் விஞ்ஞானத் துறையை அல்லது கணிதத்துறையை உயர்கல்வியில் தொடரும்படி தனது பிள்ளையை வற்புறுத்துகின்றனர். இவர்களின் வற்புறுத்தலுக்கான காரணம் தன்னிடம் உள்ள பொருளாதார வசதியும் கெளரவப்பிரச்சினையுமாகும்.

தமது பிள்ளை கணிதத்துறையில் அல்லது விஞ்ஞானப் பிரிவில் உயர்கல்வி படிக்கின்றார் என்று சமூகம் தன்னை புகழவேண்டும் என்ற பிழையான சிந்தனையே இதற்குக் காரணமாகும். இந்த அர்த்தமற்ற ஆசைக்காக வேண்டி பிள்ளையின் எதிர்கால வாழ்க்கையே அழிந்து போகின்ற துர்ப்பாக்கிய நிலையை இன்று சமூகத்தில் காணக்கூடியதாக உள்ளது. பிள்ளை தமது பெற்றோரின் நெருக்குவாரத்தால் தனக்கு முடியாத ஒரு துறையில் உயர்கல்வியைத் தொடர்ந்து அதில் தோல்வியடைந்து இரண்டும் கெட்டான் நிலையில் நிற்கும் பரிதாபகரமான நிகழ்வுகள் எமது சமூகத்தில் அதிகரித்துள்ளது. தனக்கு இயலுமான துறையில் படித்து பல்கலைக்கழகத்தில் அல்லது கல்விக் கல்லூரியில் இருக்க வேண்டிய பிள்ளை பெற்றோரின் பிழையான தெரிவால் பிழையான பாதையில் பயணிக்கும் சந்தர்ப்பமும் ஏற்படுகின்றது.

எனவே உயர்கல்விக்காக பிள்ளைகளை அனுப்பும்போது பிள்ளைகளின் விருப்பத்தை பெற்றோர் கேட்டறிய வேண்டும். மேலும் பிள்ளைக்கு கற்பித்த ஆசிரியர்களிடம் இது தொடர்பாக ஆலோசனைகள் கேட்பது நல்ல முடிவு எடுப்பதற்கு உதவியாக அமையும். பிள்ளை விரும்பும் துறையில் உயர்கல்வியை தொடர்வதற்கான சந்தர்ப்பத்தையும் வசதிகளையும் பெற்றோர்கள் செய்து கொடுக்க வேண்டும். இவை எமது பிள்ளைக்கு நாம் செய்யும் மிகப்பெரிய உதவியாகும்.

மேலும் உயர்தரத்தில் கல்விகற்கும் மாணவர்களுக்கு அவர்கள். மூன்று முறை உயர்தரப்பரீட்சை எழுதுவதற்கு அரசாங்கம் சந்தர்ப்பம் வழங்குகின்றது. காரணம் இதில் ஏதாவது ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் பல்கலைக்கழகத்துக்கான அல்லது கல்விக்கல்லூரிக்கான நுழைவு வாய்ப்பை பெற்றுக் கொள்ள முடியும் என்பதற்காகவே. ஆனால் இன்று பிள்ளை முதலாவாது சந்தர்ப்பத்தில் குறிப்பிட்ட புள்ளிகளை பெற்றுக்கொள்ளாத காரணத்தினால் இரண்டாவது, மூன்றாவது தடவை பரீட்சைக்கு தோற்றவிடாமல் தொழிலுக்கு அனுப்புகின்ற, இடைநிறுத்துகின்ற பெற்றோர்கள் தற்காலத்தில் மலிந்து காணப்படுகின்றமை கவலைக்குரியதாகும்.

இவ்வாறான பெற்றோர்கள் அறிய வேண்டிய விடயம் ஒன்றுள்ளது. கல்வியியலாளர்கள், உளவியலாளர்கள், ஆய்வுசெய்து, அரசிடம் பரிந்துரை செய்து பரீட்சையில் தோற்ற மூன்று சந்தர்ப்பங்களை ஏற்படுத்திக் கொடுத்திருக்கும்போது உயர்தரப்பரீட்சையில் முதலாவது தடவையில் அதிகூடிய புள்ளிகளை பெறவில்லை என்றகாரணத்தினால் கல்வியைத் தொடரவிடாமல் தடுப்பது பிள்ளைக்குச் செய்யும் மிகப்பெரிய துரோகமாகும். இன்று சமுதாயத்தில் காணப்படுகின்ற வைத்தியர்கள், பொறியியலாளர்கள், பட்டதாரிகள், கல்விக்கல்லூரி ஆசிரியர்கள் போன்றோரில் அதிகமானவர்கள் இரண்டாவது தடவை அல்லது மூன்றாவது தடவையில் சிறந்த புள்ளிகளைப் பெற்றவர்களே.

“என்னை நானாக இருக்கவிடுங்கள். எனது தலைவிதியை நானே தீர்மானிக்கிறேன். நான் எப்படிப் பட்டவனாக இருக்கவேண்டும் என்று நீங்கள் கூறுவீர்களேயானால் என்னை நானே இழந்துவிடுவேன்” என்று ரூசோவின் கருத்துக்கு ஏற்ப உயர் தரத்தில் கல்வியைத் தொடரவிருக்கும் துறையை மாணவர்களின் விருப்பத்திற்கு ஏற்ப தெரிவு செய்யவிடுவதோடு உயர்தரப்பரீட்சைக்கான மூன்று சந்தர்ப்பங்களிலும் அவர்கள் தோற்றி ஏதாவது ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் பல்கலைக் கழகத்திற்கு அல்லது கல்விக் கல்லூரிக்கு தெரிவு பெற்று தமது எதிர்காலத்தை ஒளிமயமானதாக மாற்றுவதற்கு ஒவ்வொரு பெற்றோரும் மிகச்சரியான தெரிவையும் மிகச்சரியான முடிவையும் எடுப்பது பிள்ளைக்குச் செய்யும் மிகச்சிறந்த கைங்கரியமாகும்.

நன்றி

931.05.03.2015

BLOG COMMENTS POWERED BY DISQUS