Thursday, Aug 16th

Last update12:42:19 AM GMT

தலைப்புச் செய்திகள்:
You are here: சமூக நோக்கு ஆலயங்கள், பறாளை முருகன் மஹோற்சவ விழா - விஞ்ஞாபனம் - 2016

பறாளை முருகன் மஹோற்சவ விழா - விஞ்ஞாபனம் - 2016

E-mail Print PDF

ஓம் சரவணபவ

பறாளை முருகன் துனை

உருவா யருவா யுளதா யிலதாய்
மருவாய் மலராய் மணியாய் ஒளியாய்
கருவா யுயிராய் கதியாய் விதியாய்
குருவாய் வருவா யருள்வாய் குகனே

ஆறுமுகன் (முருகன்) எவ்வாறு அவதரித்தார்?:

தேவர்களை துன்பத்தில் இருந்து காப்பாற்றும் நோக்குடன் சிவன் தனது நெற்றிக் கண்ணைத் திறக்க (சிவனுக்கு ஈசானம், தத்புருஷம், அகோரம், வாமதேவம், சத்யோஜாதம், ஆகிய ஐந்து முகங்களும், இவை தவிர ஞானிகளுக்கு மட்டுமே தெரியக்கூடிய “அதோமுகம்” (மனம்) என்னும் ஆறாவது முகமும் உண்டு.) அவைகளில் இருந்து ஆறு தீப்பொறிகள் வெளிப்பட்டன. அவற்றை வாயுபகவான் ஏந்திச் சென்று வண்ண மீனினம் துள்ளி விளையாடும் தண்மலர் நிரம்பிய ”சரவணப் பொய்கையில்” மலர்ந்திருந்த தாமரை மலர்களின் மீது சேர்த்தான்.

அந்த தீப்பொறிகள் ஆறும் உலகின் பொன்னெல்லாம் உருக்கி வார்த்ததென ஆறு குழந்தைகளாக தோன்றின. அந்த ஆறு குழந்தைகளையும் ஆறு கார்த்திகைப் பெண்கள் சீராட்டி, பாலூட்டி வளர்த்து வரும் வேளை அகிலலோக நாயகி பார்வதி தன் மைந்தர்கள் அறுவரையும் ஒன்றாக அன்புடன் கட்டி அணைத்திட அவையாவும் ஒரு திருமேனியாக வடிவங் கொண்டு ஆறுமுகங்களும் பன்னிரு கரங்களும் உடைய ஒரு திருமுருகனாக தோன்றினன் உலகமுய்ய.

ஆறுமுகங்களும் பன்னிரு திருக்கரங்களும் உடைய திருவுருவை பெற்றமையால் “ஆறுமுகசுவாமி” எனப் பெயர் பெற்றார். இந்த ஆறு திருமுகங்களும் ஞாலம், ஐஸ்வர்யம், அழகு, வீர்யம், வைராக்கியம், புகழ் என்னும் ஆறு குணங்களைக் குறிக்கும்.

பிரணவ சொரூபியான முருகப் பெருமானிடம் காக்கும் கடவுளான முகுந்தன், அழிக்கும் கடவுளான ருத்திரன், படைக்கும் கடவுளான கமலோற்பவன் ஆகிய மும்மூர்த்திகளும் அடக்கம். ஆறுமுகன் சிவாக்கினியில் தோன்றியவன். அதனால் “ஆறுமுகமே சிவம், சிவமே ஆறுமுகம்” எனப்பெறுகின்றது.

யார் அந்த சூரபத்மன் என்னும் அசுரன்?:
பிரமதேவனுக்கு தக்கன், காசிபன் என்னும் இரு புதல்வர்கள் இருந்தார்கள். அவர்களுள் தக்கன் சிவனை நோக்கித் கடுந்தவம் புரிந்து பல வரங்களைப் பெற்றிருந்தான். ஆனால் வரத்தின் வலிமையைச் சிரத்தில் கொண்டு சிவனை மதியாது யாகம் செய்ததினால் சிவனால் தோற்றுவிக்கப் பெற்ற வீரபத்திர கடவுளால் கொல்லப்பட்டான்.

காசிபனும் கடுந்தவம் புரிந்து சிவனிடம் இருந்து மேலான சக்தியைப் பெற்றான். ஒருநாள் அசுரர்களின் குருவான சுக்கிரனால் (நவக்கிரகங்களுள் வெள்ளியாக கணிக்கப்பெறுபவர்) ஏவப்பட்ட "மாயை" என்னும் அரக்கப் பெண்ணில் மயங்கி தான் பெற்ற தவ வலிமை எல்லாவற்றையும் இழந்தான்.

இதனைத் தொடந்து காசிபனும் மாயை என்னும் அசுரப் பெண்ணும் இணைந்து மனித தலையுடன் கூடிய சூரபத்மனும், சிங்க முகம் கொண்ட சிங்காசுரனும், யானைமுகம் கொண்ட தாரகாசுரனும், ஆட்டின் முகம் கொண்ட அசமுகி (பெண்) என்ற அசுர குணம் கொண்ட பிள்ளைகளைப் பெற்றனர்.

இவர்களுள் சூரபதுமன் சர்வலோகங்களையும் அரசாளும் சர்வவல்லமைகளைப் பெற எண்ணி சுக்கிலாச்சாரியாரிடம் உபதேசம் பெற்று சிவபெருமானை நோக்கி கடுந்தவம் புரிந்து; 108 யுகங்கள் உயிர் வாழவும், 1008 அண்டங்களையும் ஆரசாளும் வரத்தையும், இந்திரஞாலம் எனும் தேரையும், சிவசக்தியால் அன்றி வேரு ஒரு சக்தியாலும் அவனை அழிக்க முடியாது என்னும் வரத்தையும் பெற்றான். இவ்வரத்தின் பயனாக சூரன் தம்மைப்போல் பலரை உருவாக்கி அண்ட சராசங்களை எல்லாம் ஆண்டு வந்தான்.

சூரபதுமன் பதுமகோமளை என்னும் பெண்ணை மணந்து வீரமகேந்திரபுரியை இராசதானியாகக் கொண்டு ஆண்டுவரும் காலத்தில் அவனுக்கு பதுமகோமளை மூலம் பானுகோபன், அக்கினிமுராசுரன், இரணியன், 3 தலைகளைக் கொண்ட-வச்சிரவாகு ஆகிய நாங்கு புதல்வர்களும், வேறு மனைவியர் மூலம் மூவாயிரவரும் (3000-மூவாயிரம் பேரும்) பிறந்தனர். இவர்களுடன் இன்னும் 120 பிள்ளைகள் இருந்ததாகவும் கூறப்படுகின்றது.

சூரபத்மனை ஏன் வதைக்க வேண்டும்?;
சூரபத்மன் என்னும் அசுரன் பெற்ற வரத்தின் வலிமையினால் ஆணவம் மிகுந்து கர்வம் கொண்டு இந்திரன் மகனான சயந்தன் முதலான தேவர்களை சிறையிலிட்டு சித்திரவதை செய்து அதர்ம வழியில் ஆட்சிசெய்யலானான்.

அசுரர்களின் இக் கொடுமைகளைத் தாங்க முடியாத தேவர்கள் சிவனிடம் சென்று முறையிட்டனர். இறைவன் அவர்களைக் காப்பாற்ற திருவுளம் கொண்டு சூரபத்மன் முதலான பலம் மிக்க அசுரர்களைகளை அழிக்கும் சக்தி படைத்த ஆறுமுகன் அவதரித்தார்.

பறாளை ஈஸ்வரவிநாயகர், சிவசுப்பிரமணியர் ஆலயங்கள்
இலங்கையின் வடபால் சைவமும் தமிழும் செழித்தோங்கி "தொல்லுலகம் போற்றுஞ் சுழிபுரம்" என புகழ் பூர்த்த சுழிபுரம் நகரின் வடபால் வயலும் வயல்சூழ்ந்த மருதநிலத்தில் திடலாக அமைந்துள்ள "பறாளாய்" என்னும் பதிதனில், தொன்மையும், கீர்த்தியும் புதுமையும் மிக்க ஆலயங்களாகளாக பறாளை ஈஸ்வர விநாயகர் ஆலயமும், சிவசுப்பிரமணியர் ஆலயமும் பிரசித்தி பெற்று விளங்குகின்றன.

இவ் இரு ஆலயங்களைச் சூழ நெல் வயல்களும், தோட்ட வயல்களும் பசுமையாய் சூழ்ந்திருக்க; அங்கிருந்து வரும் குளிர்ந்த இளம் தென்றலின் தாலாட்டில் அண்ணனும் தம்பியும் அருகருகே எழுந்தருளி  தம்மை பக்தியோடு வழிபடும் பக்தர்களின் குறை தீர்த்து பரசவத்தில் திகழ்கின்றார்கள்.  

இவ் ஆலயங்கள் யாழ்ப்பாணத்தின் வடமேற்கே  சோழர் காலத்தில் "சோழியபுரம்" என அழைக்கபெற்ற சுழிபுரம் என்னும் பட்டினத்தின் வடபால் அமைந்துள்ளது. சோழியபுரம் பட்டினமே பிற்காலத்தில் சுழிபுரம் என மருவி உள்ளதாக கூறப்படுகின்றது. அத்துடன் முற்காலத்தில் “பாறாலயம்பதி” என்று அழைக்கப்பெற்ற பெயர் மருவி தற்போது பறாளாய் என அழைக்கப்பெறுகின்றது.

ஆலயங்களைச் சூழ்ந்துள்ள வயல் வெளியை அடுத்து குடிமனைகள் அமைந்துள்ளன. இவ் ஆலயங்களிற்கு  தெற்கே சுழிபுரமும், தென்-மேற்கே தொல்புரமும், கிழக்கே பணிப்புலமும், வடக்கே தொடர்ந்து மாதகல் வரை வயல் வெளியும், மேற்கேயும் தொடர்ந்து வயல் வெளியும் "திருவடிநிலை" தீர்த்தக் கரை வரை அமைந்துள்ளன. சுழிபுரம், தொல்புரம் பகுதியில் இருந்து இவ் ஆலயத்திற்கு வருபவர்கள் ”பறாளை வீதி”யினூடாகவும், பணிப்புலம் பகுதியில் இருந்து வருபவர்கள் இவ் ஆலயத்தை ”முருகன் வீதி”யினூடாகவும் வந்தடையலாம்.

இவ்விரு ஆலயங்களுக்கும் தனித்தனியாக தீர்த்தக் கேணிகள் அமைந்துள்ளமையால், மூர்த்தி, தலம், தீர்த்தம் என்ற சிறப்பைப் பெறுகின்றன. இவ்விரு ஆலயங்களையும் இடையே அமைந்துள்ள வெளிபிரகாரம் பிரிக்கின்றன. விநாயகர் ஆலத்தின் வடக்கு பிரகாரம் முருகன் ஆலயத்தின் தெற்குப் பிரகாரமாக அமைந்துள்ளமை மற்றுமோர் சிறப்பு அம்சமாகும். முருகன் ஆலயத்தில் உள் பிரகாரத்திற்கும், வெளிப்பிரகாரத்திற்கும் இடையே இன்னுமொரு வீதி காணப்படுகின்றது. இவ் வீதியின் வடக்கு பிரகாரத்தில் முருகனின் தீர்த்தக் கேணி அமைந்துள்ளது. அத்துடன் வெள்ளரசமரத்தின் கீழ் சிவலிங்கமும், பைரவர் ஆலயமும், நாக தேவதைகளும் பிரதிஷ்டை செய்யப்பெற்றுள்ளமை குறிப்பிடத் தக்கது.

பறாளை ஈஸ்வர விநாயகர் ஆலயத்திற்கும், சிவசுப்பிரமணியர் ஆலயத்திற்கும் பொதுவானதாக இருந்த, மிகப் பழமைவாய்ந்ததும், புராண வரலாற்றை நுட்பமாக மரத்தில் செதுக்கப் பெற்ற சிற்பங்கள் நிறைந்ததுமான தேர் பழுதடைந்த காரணத்தால், கொட்டகையில் வைத்து பாதுகாத்து வருவதுடன்  நவீன சித்திரத் தேர் அமைக்கப் பெற்று, அண்ணனும், தம்பியும் தங்கள்தங்கள் மஹோற்சவ காலங்களில் ஒரே தேரில் ஆரோகணித்து அருள் பாலிப்பதும் இங்கு நடைபெறும் சிறப்பம்சமாகும்.

சிவசுப்பிரமணியர் ஆலயத்தில் தற்பொழுதும் சுழிபுரம் – குடியிருப்பு பகுதியில் வசித்துவரும் பிராமணகுருமாரே பூசைகளை செய்து வருகின்றனர்.

இந்த ஆலயங்களிற்கு சமீபமாக (மேற்கு திசையில்) இராமபிரான் பாதம் வைத்த காரணத்தால் (சிவபிரான் பாதம் பதித்ததால் எனக் கூறுவாருமுளர்) "திருவடிநிலை" எனப் பெயர்பெற்ற தீர்த்த தலம் அமைந்துள்ளது. இத்தலம்மானது கீரிமலை தீர்த்தக் கரையினைப்போல் மூர்த்தி தலம் தீர்த்த ஆகிய விசேடங்களை பெற்றதுள்ளது. "திருவடிநிலை" தீர்த்தக் கரையினில் பறாளை விநாயகர், பறாளை முருகன் தீர்த்த உற்சவங்களும், பொன்னாலை வரதராசப் பெருமாள் தீர்த்த உற்சவங்களும் நடைபெற்று வருகின்றன. அத்துடன் இத் தீர்த்தக் கரையினில் ஆடி அமாவாசை சித்திரா பௌர்ணமி போன்ற விஷேட தினங்களில் பிதிர் கடன் தீர்க்கும் புனித தலமாகவும் திகழ்கின்றது.

முற்காலத்தில் இப்பிரதேசத்தை ஆட்சிசெய்த "திசைமழுவன்" என்னும் சிற்றரசன் அரசு செய்த இடம் ஈஸ்வர விநாயகர், சுப்பிரமணியர் ஆலயங்களுக்கு சமீபமாக மேற்குத் திசையில் அமைந்துள்ளதாக செவிவழி வந்த கதைகள் கூறுகின்றன.  அந்த இடம் தற்போது "மழுவைக்காடு" என்னும் பெயரால் அழைக்கப் பெறுகின்றது. அந்த இடத்தில் திசைமழுவன் காலத்தில் பிரபல்யம் பெற்று விளங்கிய "சம்பேசுரன்" என்னும் சிவாலயம் அழிந்து போன நிலையில் காணப்படுகின்றது. அழிவுற்றிருக்கும் இவ் ஆலயத்தை, விநாயகர் ஆலயத்திற்கு மேற்காக திருவடிநிலை தீர்த்தக்கரைக்கு செல்லும் குறுக்குப் பாதையில் இப்போதும் காணலாம்.  

திருவடிநிலை தீர்த்தக் கரைக்கு கிழக்கு கரையோரமாக “சம்பில்துறை” என்னும் தீர்த்தக் கரை அமைந்துள்ளது. இத் தீர்த்தக்கரையில் பணிப்புலம் முத்துமாரி அம்பாள், காலையடி ஞானவேலாயுதர், சுழிபுரம் கிழக்கு சம்புநாதீஸ்வரர் தீர்த்த உற்சவங்கள் நடைபெறுகின்றன. சம்பில்துறை தீர்த்தக்கரையில் முற்காலத்தில் பிரபல்யமாக இருந்த சம்புநாதீஸ்வரர் ஆலயமும், பட்டினமும், துறைமுகமும் இயற்கைக் அனர்த்தங்களால் சுமார் மூவாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் சமுத்திரத்தில் சங்கமித்தது என்பது வரலாறு.

இவ் ஆலயம் இருந்த இடத்தின் கரையோரமாக பணிப்புலத்தைச் சேர்ந்த “நரசிங்க சுவாமிகளால்” பல வருடங்களுக்கு முன்னர் சம்புநாதீவரர் ஆலயம் அமைக்கப்பெற்று கும்பாபிஷேகமும் நிகழ்த்தப்பெற்று பூசைகள் நடைபெற்று வருகின்றமை குறிப்பிடத்தக்கது. இதற்கு அருகாமையில் "சங்கமித்த விகாரை" அமைந்துள்ளது. இங்கு இருந்த துறைமுகத்தில்தான் அசோகச் சக்கரவர்த்தியின் மகளான சங்கமித்த பிக்குணி வந்திறங்கியதாக வரலாறு கூறுகின்றது.

பறாளை சிவசுப்பிரமணியர்  மஹோற்சவ விழா நிகழ்வுகளை நிழல் படம் அல்லது வீடியோ படம் எடுக்கும் பக்தர்கள் தங்கள் படங்களை எமக்கு ( This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it ) அனுப்பிவைத்து இவ் விழாவினை தரிசிக்க சந்தர்ப்பம் கிடைக்காதவர்களும், வெளிநாடுகளில் வசிப்பவர்களும் கலியுக வரதனை தரிசித்து அருள் பெறச் செய்யும் அரும் பெரும் பணியை செய்யலாம்.

எத்தனை படங்களானாலும் யாரும் அனுப்பிவைக்கலாம். நாம் அவற்றை அவர்களுடைய பெயர் விபரத்துடன் பதிவிலிட்டு உலகறியச் செய்யும் பணியைச் செய்ய காத்திருக்கின்றோம்.

குன்றில் குடியிருக்கும் குமரன்: குன்று (மலை, உயர்ந்த இடம்) என்றால் குமரக் கடவுளுக்கு தனிப் பிரியம். உடனே உட்காந்து விடுவார் என பறாளை முருகன் ஆலய வாத்தியார் ஐயா கூறுவார். பறாளை வயல்வெளியில் உயர்ந்து காணப்படும் திடலில் சிவசுப்பிரமணியர் அண்ணர் ஈஸ்வர விநாயகருடன் அருகருகே எழுந்தருளி அருள்பாலிக்கின்றார்.

அறுபடை வீடு
மிகப்பழமை வாய்ந்த தமிழ் இலக்கணமாகிய தொல்காப்பியம் தமிழக நிலப்பரப்பைக் குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல் என நான்கு வகையாகப் பிரிக்கிறது. இவற்றில் மலையும் மலையைச் சார்ந்த பகுதியாகிய குறிஞ்சி நிலத்திற்குரிய கடவுளே முருகப்பெருமான்.

பழநி:
பழநி ஆறுபடைவீடுகளில் முதலாவதாகும். ஞானப்பழம் கிடைக்காத காரணத்தால் தன் பெற்றோர்களிடம் கோபம்கொண்டு முருகன் ஆண்டியின் கோலத்தில் நிற்கும் இடமே பழநி. பழநிமைலயில் உள்ள முருகனின் சிலை நவபாஷானத்தால் ஆனது. அதனால்தான் அந்த முருகனுக்கு அபிஷேகம் செய்யப்படும் பால், பஞ்சாமிர்தம், விபூதி ஆகியவற்றை உட்கொண்டால் உடல் நலம் பெறும் என்று நம்பப்படுகிறது

திருச்செந்தூர்:
கடல் அலை 'ஓம்' என்ற ரீங்காரத்துடன் கரை மோதும் 'அலைவாய்' என்னும் திருச்செந்தூர் முருகன், சூரபத்மன் என்ற அசுரனுடன் போரிட்டு வென்ற இடமாகும். சூரபத்மன் தேவர்களையும், இந்திரனையும், அவன் மனைவியையும் சிறை செய்து கொடுமை செய்தான். அவர்களைக் காப்பாற்ற முருகன் சிவபெருமானின் நெற்றிக்கண்ணில் இருந்து தோன்றினார். சூரபத்மனுடன் முருகன் போர்புரிந்த இடமே திருச்செந்தூர். அவர் போர்புரிந்த காலம் கார்த்திகை மாதம் சஷ்டியாகும். அதனால்தான் கார்த்திகை மாதம் சஷ்டியின் போது விரதம் இருந்து முருகனை வழிபடுகின்றனர். போரின் இறுதியில் சூரபத்மன் பெரியமரமாக நிற்க முருகன் தன் தாய் தந்த சக்திவேலால் மரத்தைப் பிளக்கிறார். அதில் ஒருபாதி மயில் ஆகிறது. மற்றொரு பாதி சேவலாகிறது. மயிலைத் தன் வாகனமாகவும், சேவலைத் தன் கொடியாகவும் ஏற்றுக் கொள்கிறார்.

திருப்பரங்குன்றம்:
தேவேந்திரனையும், தேவர்களையும் சிறை மீட்டதற்கு நன்றிக் கடனாக இந்திரன் தன் மகள் தெய்வானையை முருகனுக்குத் திருமணம் செய்துகொடுக்கிறான். முருகனுக்கும், தெய்வானைக்கும் திருமணம் நடந்த இடம் திருப்பரங்குன்றம். முருகனுக்கும் சூரபத்மனுக்கும் போர் முடிந்து முருகன் போரில் வெற்றி பெற்ற மறுநாள் இத்தெய்வீகத்திருமணம் நடந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.

சுவாமிமலை:
தந்தைக்குப் பாடம் சொன்ன இடம் சுவாமி மலை. பிரணவ மந்திரத்திற்குப் பொருள் தெரியாத பிரம்மனை முருகன் சிறையில் அடைக்கிறார். இதைக் கேள்வியுற்ற சிவபெருமான், எனக்கும், பிரம்மாவுக்கும் கூடத் தெரியாத பிரணவமந்திரத்தின் பொருள் உனக்குத் தெரியுமா? என்று கேட்கிறார்.  அதன்படி உபதேசிப்பவன் குரு, கேட்பவன் சீடன் என்ற முறையில் முருகன் ஆசனத்தில் அமர, அவர் கீழ் சிவன் அமர்ந்து தன் கரத்தால் வாய் பொத்தி உபதேசம் கேட்ட இடமே சுவாமிமலை.

திருத்தணி:
முருகன் வேடர்குலத்தில் பிறந்த வள்ளியைக் காதல் மணம் புரிந்துகொண்ட இடமே திருத்தணி. வள்ளியின் தந்தை நம்பிராஜன் முருகனுக்கு வள்ளியைத் திருமணம் செய்து கொடுக்க மறுத்து, முருகனுடன் போரிட்டு மடிகிறான். பின் முருகன் வள்ளியைத் திருமணம் செய்து கொள்கிறான். முருகன் போரிட்ட கோபம் தணிய நின்ற மலையே தணிகை மலை ஆகும். அதுவே திருத்தணி என்று போற்றப்படுகிறது.   

பழமுதிர்ச்சோலை:
நக்கீரர், 'இழுமென இழிதரும் அருவிப் பழமுதிர்ச்சோலை கிழவோனே' என்று முருகனின் ஆறாவது படைவீடாகப் பழமுதிர்ச்சோலையைக் கூறித் திருமுருகாற்றுப் படையை நிறைவு செய்கிறார். குறிஞ்சிக் கடவுளாகிய முருகன் வயோதிகனாகத் தோன்றி நக்கீரனுக்குக் காட்சியளித்த இடம் பழமுதிர்ச்சோலையாகும்.   

முருகக் கடவுளுக்கு  கந்தன், குமாரன், வேலன், சரவண பவன், ஆறுமுகம் குகன், விசாகன், குருநாதன் என்று எத்தனையோ பெயர்கள் இருக்கிறது. எப்படி முருகனுக்கு மட்டும் இத்தனை பெயர்கள் என்று நமக்குள் பல கேள்விகள் எழலாம். ஒவ்வொரு பெயருக்கும் ஒரு சில காரணங்கள் இருக்கிறது. ஒரு சில பெயர்களுக்கு மட்டுமாவது அதற்கான காரணத்தை நாம் தெரிந்து கொள்ளலாமே?

முருகன்:
முருகு என்றால் அழகு என்பார்கள். இந்த சொல்லுக்கு இளமை, அழகு, மணம், கடவுள் தன்மை, தேன் என்று பல பொருள்களும் இருக்கிறது. ஆதலால் முருகன் மாறாத இளமையும், அழியாத அழகும், குறையாத நறுமணமும் நிறைந்த தெய்வத்தன்மையும், தெவிட்டாத இனிமையும் உடையவன் என்று பொருள் கொள்ளப்படுகிறது.

மெல்லின, இடையின, வல்லின மெய் எழுத்துக்களுடன் உ எனும் உயிரெழுத்து ஒவ்வொன்றுடனும் சேர்ந்து முருகு என்றாயிற்று.இம்மூன்றும் இச்சா சக்தி, கிரியா சக்தி, ஞான சக்தி இவைகளைக் குறிக்கும் என்றும் சொல்கிறார்கள்.

சரவண பவன்
சரவணபவ என்கிற ஆறு அட்சரத்தையுடையவன். சரவணபவன் என்றால் நாணல் சூழ்ந்த பொய்கையில் தோன்றியவன். என்றும் பொருள்படும். ச என்றால் மங்களம், ர என்றால் ஒளி கொடை, வ என்றால் சாத்துவீகம், ந என்றால் போர், பவன் என்றால் உதித்தவன் என்கிற பொருளில் மங்களம்,ஒளிக்கொடை, சாத்வீகம், வீரம் போன்ற சிறப்பியல்புகளுடன் தோன்றியவன் என்றும் கூறுவர்.
சகரம் என்றால் உண்மை, ரகரம் என்றால் விஷய நீக்கம், அகரம் என்றால் நித்யதிருப்தி, ணக்ரம் என்றால் நிர்விடயமம், பகரம் பாவ நீக்கம் வகரம் என்றால் ஆன்ம் இயற்கை குணம் என்றும் கூறுவார்கள்.

ஆறுமுகம்(ன்)
சிவ பெருமானுக்குள்ள ஐந்து முகங்களுடன் அதோமுகம் சேர்ந்து ஆறுமுகங்களானதால் ஆறுமுகம் எனும் பெயர் வந்தது. சிவத்திற்குரிய தற்புருடம், அகோரம், வாமதேவம், சக்தியோஜதம், ஈசானம் என்ற ஐந்து முகங்கள். இத்துடன் சக்தியின் அதோமுகமும் சேர்ந்தது. முருகன் சிவ ஸ்வரூபமாகவும், சக்தி ஸ்வரூபமாகவும் சேர்ந்து விளங்குகிறான் என்பதையே இது உணர்த்துகிறது. திரு, புகழ், ஞானம், வைராக்கியம், வீரியம், ஐஸ்வர்யம் என்பவைதான் ஆறுமுகங்கள் என்று சொல்பவர்களும் உண்டு.

குகன்
மனமாகிய குகையில் இருப்பவன். தகராகாசத்தில் வசிப்பவன். அடியார் மனக் கோவிலில் தங்கிடுபவன்.

குமாரன்
கு எனும் அறியாமையாகிய மனப்பிணியை மாறன் அழிப்பதால் குமாரன் ஆனான் என்பார்கள். ஒரு சிலர் கு என்றால் அறுவறுப்பு, மாரன் என்றால் நாசம் செய்பவன் என்றும் பொருள் சொல்கிறார்கள்.

கந்தன்
கந்து என்றால் நடுவில் இருப்பது. சிவனுக்கும் உமையாளுக்கும் நடுவில் இருப்பதால் கந்தன் என்கிற பெயர் ஏற்பட்டது. ஸ்கந்தம் என்றால் தோள் என்ற அர்த்தமும் உண்டு. இதற்கு வலிமையுடையவன் என்றும் சொல்கிறார்கள்.

விசாகன்
விசாகன் என்றால் பட்சியின் மேல் சஞ்சரிப்பவன் என்று பொருள். வி-பட்சி, சாகன்-சஞ்சரிப்பவன் மயில் பட்சியை வாகனமாகக் கொண்டவன். முருகனுக்கு வாகனமாகவும், கொடியாகவும் இருப்பவை மயிலும், சேவலும். இவை இறைவனிடம் காட்டும் ஒப்பற்ற கருணையைக் குறிக்கிறது.

விசாக நட்சத்திரத்தில் பிறந்தவன். ஆறு விண்மீன்களைக் கொண்டது விசாகம். முன் மூன்றும் பின் மூன்றும் கொண்டு விளங்குவது. முன் மூன்றின் நடுவில் உள்ளது ஒளி மிக்கது. ஆறுமுகனின் முகங்கள் முன் மூன்றும் பின் மூன்றுமாக இருப்பது விசாகத்தின் வடிவே என்றும் சொல்வார்கள்.

வேலன்
வேலன் என்பது வெற்றியத் தருகிற வேலைக் கையில் ஏந்தியதால் வந்த பெயர். முருகனுக்கு அடையாளமும் இந்த வேல்தான்.

குருநாதன்
பிரம்மவித்யா மரபுகளை விளக்கும் ஆசிரியன். சிவனுக்கும் அகஸ்தியருக்கும், நந்திதேவருக்கும் உபதேசித்தவன் என்பதால் குருநாதன் ஆனார்.

சுப்பிரமணியம்
சு என்றால் ஆனந்தம். பிரஹ்ம்-பரவஸ்துந்ய- அதனின்றும் பிரகாசிப்பது முருகன். இன்பமும் ஒளியும் வடிவாக உடையவன் என்பது இதன் அர்த்தம். புருவ மத்திய (ஆக்ஞை) ஸ்தானத்தில் ஆறு பட்டையாக உருட்சி மணியாக, பிரகாசம் பொருந்திய ஜோதிமணியாக விளங்குவதால் சுப்பிரமணியன். மேலும் விசுத்தி என்கிற ஸ்தானத்தில் ஆறுதலையுடைய நாடியாக அசையப் பெற்றிருப்பதற்கும் சுப்பிரமணியம் என்று பெயர். ஆறு ஆதாரங்களை சண்முகம் என்றும் ஆறுதலாகிய உள்ளமே சுப்பிரமணியம் என்றும் சொல்லப்படுகிறது.

வேறு சில பெயர்கள்
கார்த்திகைப் பெண்கள் வளர்த்ததால் கார்த்திகேயன் என்றும், அப்பெண்களுக்கு வாகுலை என்ற மற்றொரு பெயர் உண்டென்பதால் வாகுலேயன் என்றும் ஆண்டிக் கோலத்தில் ஞானப்பழமாக விளங்குவதால் பழநி என்றும் தனது அடியவர்களை உற்ற வேளையில் வந்து காக்கும் சிறப்பால் வேளைக்காரன் என்றும் சிவன், சக்தி, திருமால் மூவரையும் இணைக்கும் தெய்வமாக இருப்பதால் மால் முருகன் என்றும் பெயர்கள் வழங்கப்படுகிறது. இது தவிர இன்னும் எத்தனையோ பெயர்கள் முருகனுக்கு வழங்கப்படுகிறது. இந்த முருகக் கடவுள் தமிழர்களால் தமிழ்க் கடவுள் என்றும் அழைக்கப்படுவது குறிப்பிடத்தக்கது.

முருகனுக்கு காவடி எடுப்பதன் காரணம் என்ன?
தமிழ்க் கடவுளான முருகனுக்குச் செய்யப்படும் வேண்டுதல் பிரார்த்தனைகளில் முக்கியமானது காவடி எடுப்பதுதான். இந்தக் காவடி எடுப்பதன் காரணம் தெரியுமா?

அகஸ்திய முனிவரின் சீடர்களில் ஒருவரான இடும்பனை அழைத்து , தனது வழிபாட்டிற்காக கயிலை சென்று அங்கு முருகனுக்கான கந்த மலையிலுள்ள சிவசக்தி சொரூபமான சிவகிரி, சக்திகிரி எனும் இரு சிகரங்களையும் கொண்டு வரும்படி கூறினார்.

அகஸ்தியரின் கட்டளைக்கிணங்க இடும்பனும் கயிலை சென்று இவ்விரு மலைகளையும் இருபுறமும் தொங்க, காவடியாகக் கட்டி எடுத்துக் கொண்டு வந்தான். முருகன் இவ்விரு கிரிகளையும் திருவாவினன்குடியில் நிலைபெறச் செய்யவும், இடும்பனுக்கு அருளவும் விரும்பி ஒரு திருவிளையாடலை நிகழ்த்தினார்.

இடும்பன் வழி தெரியாமல் திகைத்த போது, முருகன் குதிரை மேல் செல்லும் அரசனைப் போல் தோன்றி இடும்பனை ஆவினன் குடிக்கு அழைத்து வந்து சற்று ஓய்வெடுத்துச் செல்லும்படி கூறுகிறார்.

இடும்பனும் காவடியை இறக்கி வைத்து ஓய்வெடுத்து விட்டுப் புறப்படும் போது காவடியைத் தூக்க முடியாமல் திண்டாடினான். ஏன் இப்படி காவடியைத் தூக்க முடியாமல் போனது என்று சுற்றிப் பார்க்கும் போது சிவகிரியின் மேல் ஒரு சிறுவன் கோவணாண்டியாய் கையில் தண்டுடன் நிற்பதைக் கண்டான். இடும்பனும் சிறுவனை மலையிலிருந்து கீழே இறங்கும்படி வேண்டினான்.

ஆனால் அந்த சிறுவன் இந்த மலை 'தனக்கே சொந்தம்' என்று உரிமை கொண்டாட, கோபமுற்ற இடும்பன் அச்சிறுவனைத் தாக்க முயன்றான். அப்போது இடும்பன் வேரற்ற மரம் போல் கீழே சரிந்து விழுந்தான்.

இதைக் கண்ட அகஸ்தியர் மற்றும் இடும்பன் மனைவியுடன் சென்று வேண்ட, முருகன் இடும்பனுக்கு அருளாசி புரிந்ததுடன் இடும்பனைத் தனது காவல் தெய்வமாகவும் நியமித்தார். அப்போது முருகன், இடும்பன் போல் காவடியேந்தி சந்தனம், பால், மலர் போன்ற அபிஷேகப் பொருட்களை தன் சன்னதிக்கு எடுத்து வருபவர்களுக்கு அருள் பாலிப்பதாக வாக்களித்தார்.

அப்போது முதல் முருகனுக்கு இந்த காவடி எடுக்கும் பழக்கம் வழக்கமாகி விட்டது என்று ஆன்மீக வாதிகள் சொல்கிறார்கள்.

எது எப்படியோ? ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் இன்பமும் துன்பமும் இரண்டு சுமைகளாக சரி சமமாக இருக்கிறது.  மனிதனாகப் பிறந்த ஒவ்வொருவரும் இந்த இரண்டு சுமைகளையும் தாங்கித்தான் ஆக வேண்டும். இதற்கு கடவுள் பக்தி எனும் ஆன்மீக எண்ணம் இந்த இரண்டு சுமைகளையும் எளிமையாகச் சுமக்க உதவும் மையக் கோலாக உள்ளது  என்பது மட்டும் உண்மை.

அருவமும் உருவும் ஆகி அனாதியாய்ப் பலவா யொன்றாய்ப்
பிரமமாய் நின்ற சோதிப் பிழம்பதோர் மேனி யாகக்
கருணைகூர் முகங்கள் ஆறும் கரங்கள்பன் னிரண்டும் கொண்டே
ஒருதிரு முருகன் வந்தாங்கு உதித்தனன் உலகம் உய்ய



முத்துமாரி அம்மன் ஆலயம்

ஞான வேலாயுதர் ஆலயம்

சித்தி விநாயகர் ஆலயம் - சாந்தை

சம்புநாதீஸ்வரர் ஆலயம்

காடேறி ஞானபைரவர் ஆலயம்

BLOG COMMENTS POWERED BY DISQUS